Van lui-lekker-land naar Lekker actief

Als ik moet omschrijven hoe mijn leven is veranderd in 1 zin, dan zeg ik dat ik ben gegaan van lui-lekker-land naar lekker actief in het leven staan. En eigenlijk bevalt het mij beter dan ik dacht, maar kan ik het ook beter dan ik had verwacht. Zo’n omschakeling in je leven die je niet verwacht, maar wel is gekomen; gewoon zomaar van het een in het ander gerold.

Deze heb ik gevonden op Instagram en ik denk dat die wel toepasselijk is.
De goede verandering kwam bij mij namelijk inderdaad van de een op andere dag. Best plotseling in elk geval.

Hoe het allemaal begon:

Ik wilde vrijwilligerswerk gaan doen. Ik ben mailtjes gaan sturen naar instellingen (noem je dat zo?) en toen ben ik na wel 3 mailtjes doorgestuurd naar het huis van de buurt. “Daar hebben ze altijd wel ideeën en vrijwilligers nodig” dat is wat ik te horen kreeg. Dus ik vierde al een feestje, want dit had ik in de zak. Hoppa. Ik stuurde ze een pb op Facebook en maakte een afspraak voor de eerst volgende vrijdag tussen 10 uur en half elf. Prima. Ik er naartoe, kreeg wat uitleg en gelijk een mededeling: “Je kunt hier op het moment niet als vrijwilliger aan de slag, maar je bent wel op vrijdag welkom om gezellig een kopje thee te drinken en wat te kletsen. En voordat ik het wist zat ik elke vrijdagochtend om 10:00 uur aan de thee bij het huis van de buurt. Ik vond het zo onwijs gezellig en we hadden het over van alles. Ik was de jongste (maakt niet uit, levert soms grappige momenten op ook nog eens) en haalde daarmee de gemiddelde leeftijd flink naar beneden.
Op een dag hadden ze het over een hobbyclub. Mijn oren werden gespitst en ik vroeg na het 2x gehoord te hebben: “Waar is dat dan die hobbyclub, wat doen ze daar?” En wederom: 1x op proef en nooit meer weggegaan.

Daarna ben ik op de een of andere manier terecht gekomen bij het vrijwilligerswerk wat ik nu doe.

Vrijwilliger op een dagbesteding

Iets wat ik nooit, echt nooit bij mijzelf had gekoppeld. Ik zei namelijk altijd 1 ding: Ik wil niet(!) met ouderen werken, ik vind die eenzaamheid en gebreken die ze krijgen zo zielig en dan gaat er ook een keer iemand ziek worden en in het ergste geval overlijden. Brr, ik kreeg er de kriebels van en werd er altijd een beetje verdrietig van. Maar inmiddels ben ik dus wel vrijwilliger op een dagbesteding (degene in mijn dorp) met allemaal ouderen. Whut?!

Vrijwilliger op een dagbesteding zijn is juist een heel mooi iets. Dit is wat ik bijvoorbeeld doe op een gemiddelde middag;
Ik maak een praatje met die lieve mensen, zorg dat ze voorzien worden van eten en drinken, maar organiseer soms ook activiteiten en help mijn collega (die wel gediplomeerd is als verzorgende) door dingen uit handen te nemen zoals opruimen van de tafels, de vaat opruimen en in- en uitladen van de vaatwasser, etc.

Yes! Mijn mooie batch levert het bewijs

Als vrijwilliger verlicht je je collega ook eigenlijk, maar het zorgt ook voor de mensen ervoor dat ze een extra aanspreekpunt hebben als ze iets willen weten of vragen.

Ik doe ook online cursussen via GoodHabitz. Daar heb ik een speciaal account voor gekregen en elke zondag ga ik dat zitten doen. En ook heb ik vorige week dinsdag deel 2 van 2 gedaan van de cursus zintuigen problematiek. Ja deel 2 van 2, omdat het 1 cursus was van 2 delen met tussentijd van 14 dagen. Hierin heb ik een beetje inzicht gekregen in mensen met een gehoorprobleem en mensen die slechtziend zijn. Daarbij kan ik mij ten alle tijden opgeven voor nieuwe cursussen. Dit gaat gewoon via de stichting.

Sprong in het diepe

Eigenlijk was het een behoorlijke verrassing voor mijzelf hoor dat ik dit allemaal ineens aan het doen was en de eerste paar weken was ik dan ook echt super moe en uitgeput. Er zijn weken bij, zoals deze week dat ik woensdag van 10:00 tot 12:00 uur hobbyclub heb, donderdagmiddag vrijwilligerswerk en vrijdag van 10:00 tot 16:00 uur bij het huis van de buurt ben en ook wel eens meehelp.

Ik stond werkelijk versteld van wat ik eigenlijk wel allemaal kan. Maar daarbij wil ik ook wel toevoegen: Het is best heftig voor mij, lichamelijk, om dit allemaal te doen. Ik doe het graag en haal er ongelofelijk veel goeds uit, maar dat neemt niet weg dat het toch een opgave is soms. Gelukkig gaat ook dat inmiddels steeds beter!

Dan kan je toch werken?

Daarin kan ik heel kort zijn: nee, echt niet. Dat gaat gewoon niet werken. Ik ben elke vrijdagavond moe; op!, leeg. Maar wel op een positieve manier kan ik dan terugkijken op wat ik heb gedaan en hoe mijn week er tegenwoordig uit ziet.

Werken, als in een vast aantal uren per week voor een baas met lichamelijk nog veel meer inspanning dan ik nu al heb en verricht zal echt onmogelijk zijn. Daarin moet ik niet gaan doorslaan, en tevreden zijn met wat ik nu doe. En ik kan ook echt met opgeheven kin zeggen dat ik trots ben op mijzelf. Jaren geleden had ik dit nooit aan zien komen en nooit van mijzelf verwacht. Toen had ik echt een lui-lekker-land leven wat dat betreft. Ik heb ook veel meer hobby’s dan eerst. Eerst waren mijn hobby’s tv kijken, muziek luisteren, make-uppen. In de afgelopen 3 of 4 jaar is dat veranderd naar met honden lopen, vrijwilligerswerk doen, het huis van de buurt, haken, handletteren. Kortom: de dingen die ik nu doe zijn mijn hobby. Een hobby is namelijk niets meer en minder doen dan dat waar je gelukkig van word en voldoening uithaalt.

Wat is er veranderd dan?

Ik ben, zonder dat ik het zelf in eerste instantie had gemerkt uit mijn comfort zone gestapt en iets nieuws geprobeerd en daardoor in een hele fijne positieve flow gekomen. En ik wil er niet meer uit. Dat luie leven wat ik had: bye bye. Dit bevalt mij zoveel beter!

En ik hoor je denken, ja dûh lekker makkelijk he om dat nu ineens zo te zeggen. Hoe moet ik dat nou weer gaan doen dan?
Als jij je op dit moment lekker voelt met wat je doet en hoe je leven eruit ziet, dan moet je dat gewoon zo houden. Is gewoon zo. Jarenlang heb ik volgehouden dat ik niks wilde veranderen, want ik dacht dat ik dat niet kon en had er geen vertrouwen in, dus vertikte ik het. En dat moet jij ook doen als jij net zo denkt als ik toen. Je moet niks doen wat je nu niet ziet zitten. Niks provoceren, niks aan jezelf verplichten.
Pas wanneer jij voelt dat er iets moet veranderen in jouw leven, als je niet meer tevreden bent met hoe je leven eruit ziet. Ga dan even na wat je de hele dag doet, of je dat blij maakt. Mij maakte het leven dat ik leefde niet meer blij. Het moest klaar zijn. En ik ging bedenken, samen met mijn moeder na een tijdje, wat bij mij zou passen. En pas toen mama zei: “Waarom kijk je niet of er hier in het dorp niks te doen is.” ben ik gaan kijken op google naar activiteiten en dingen waar vrijwilligers nodig zijn. Een vaste baan zou het toch niet worden voor mij, maar misschien voor jou wel. Ga dan na wat je altijd al leuk hebt gevonden om te doen. Ik weet: handwerken, knutselen, dat zijn dingen die ik leuk vind en ben daarop gaan zoeken. En ik  vond niet persé de perfecte overeenkomst, maar ik vond wel iets waarin ik die passie misschien kwijt kon. En dat bleek ook zo te zijn. Ik heb lekker gemaild dat ik iets wil doen van knutselen met mensen, ze een leuke en gezellige middag geven. En daardoor kwam ik op de plaatsen waar ik nu ben.

Zie je? Out of the box denken.

Stel dat jij scooters helemaal te gek vind en je kunt als een kei daarmee rijden; zoek dan niet meteen bij bedrijven, maar bedenk je wat je nog meer kunt in dit gebied.
Of misschien ben jij de beste in plannen. Je hebt je opleiding gedaan en je weet niet waar je nu terecht kunt. Ga dan eens bij instellingen langs en vraag of je hen kan helpen inzicht te krijgen in de activiteiten en hoe ze die plannen. Of de planning van een bedrijf helpen op touw te zetten.
Ben je helemaal gek van dieren? Dan heb je zoveel mogelijkheden; (kinder)boerderij, dierentuin, dierenasiel, pretpark met dieren. Ga daar dan eens informeren.

Pin je niet vast op 1 ding. Dat belemmert je en daarin heb ik dus ook vaak een fout gemaakt. En het wil niet zeggen dat als jij een administratieve opleiding hebt gedaan dat je dat ook uiteindelijk gaat doen. Misschien ga je de werkzaamheden wel verrichten, maar in een heel ander vakgebied dan je dacht.

Succes verzekerd

Als je het plant komt het niet goed, maar als je het leven gewoon laat gaan zoals het gaat met een klein duwtje in de juiste richting op het moment dat jij daaraan toe bent, dan kan het wel eens mooie deuren openen. Ik heb mijn leven laten gaan zoals het ging en pas op het moment dat ik er klaar mee was ben ik verandering gaan zoeken in diverse hoeken en hield alle opties open. Het is net als een huis zoeken: denk niet te belemmerend, maar probeer open te staan voor iets nieuws.

En zo ging ik Van lui-lekker-land naar Lekker actief en het bevalt mij prima!

Heb je hierna nog steeds twijfels of vragen, maar wil je dat liever prive doen? mail mij dan naar michelle@bloggingmika.nl
Dit mag over jezelf gaan, maar ook over hoe ik iets deed enz.

Dankjewel voor het lezen van 1700 woorden (dat zegt mijn artikel nu.) en hopelijk heb ik je kunnen inspireren.

Liefs,
Michelle

Facebook Comments

❤Iets voor jou?

Je mag het delen ❤Vind ik Lief

4 Comments

  1. Claudia

    30 oktober 2017 at 4:07 PM

    Mag ik even zeggen dat ik zo ontzettend trots op jou ben. Geef jezelf maar even een schouder klopje. Ja gedaan mooi :-) jij doet zulk belangrijk werk, jij bent er voor de mensen om net dat beetje extra te bieden waar wij in de zorg helaas geen tijd voor hebben. Dus Meis ik ben super trots op je.

    1. Michelle Kaiser ❤ Blogging MiKa

      30 oktober 2017 at 4:14 PM

      Dankjewel Claudia. Echt heel lief van je. Maar de verzorgende zoals jij doen het meeste werk. Misschien niet op een dagbesteding altijd, maar dat weet ik ook zo niet natuurlijk. Ik heb het nog nooit met eigen ogen gezien, maar ik vind de zorg dus echt een bijzonder vak en de mensen die er werken zijn toppers. Zoveel eenzame mensen, zoveel verdrietige mensen omdat ze alleen zijn. Het zou niet mogen. Maar jullie zorgers maken in elk geval dat ze op tijd op bed komen, op tijd eten en drinken krijgen en naar het toilet kunnen met jullie hulp. EN op een dagbesteding maken wij de dag net even wat leuker voor de mensen.

  2. Mar

    14 november 2017 at 1:12 PM

    Wat goed van je dat je zo’n sprong in het diepe hebt gemaakt! Kan je zeker trots op zijn! Bij mij is het het afgelopen jaar ook zo gegaan. Eerst ben ik vrijwilligerswerk gaan doen als receptioniste, maar dit was totaal niet mijn ding. Nu geef ik turnlessen via de gymvereniging en vind het geweldig. Haal er zoveel voldoening uit. Ben de dag erna wel helemaal leeg en op,maar het is het zeker waard! Ik ben zelfs op zoek naar uitbreiding. En dat terwijl ik half jaar geleden nog thuis zat.
    Fijn gevoel he, om weer beetje mee te kunnen doen in de maatschappij en wat te kunnen betekenen voor anderen :)

    1. Michelle Kaiser ❤ Blogging MiKa

      14 november 2017 at 1:41 PM

      Wauw wat ontzettend fijn voor je Marilla Echt super goed ook van joi en ook jij mag super trots op jezelf zijn meid.

Leave a Reply

CommentLuv badge

%d bloggers op de volgende wijze: