Papa & ik
Papa & ik (jaartal weet ik niet – ik denk ’94)
Mam & ik  (nov.2015)
Mam & ik

 

 

 

 

 

 

 

 
Niet iedereen weet het, maar toen ik 5 jaar was (15 juni 1995) is mijn vader overleden. Sinds die tijd voed mijn moeder mij eigenlijk alleen op. Zij regelt alles met mij en toen ik jong was heeft ze alles op alles gezet om alles perfect geregeld te krijgen. Ik ben haar daar ontzettend dankbaar voor, dat weet ze ook. En dat weet ze omdat ik haar dat vaker heb gezegd, dat ze het gewoon goed heeft gedaan en dat ik zonder haar nooit zo ver was gekomen. Dat ik dan niet was geworden tot de persoon die ik ben. En daar heeft natuurlijk het leven ook mee te maken, maar ook haar onvoorwaardelijke steun. Maar je zult begrijpen dat ik liever had gehad dat mijn vader dat ook allemaal had mee kunnen maken, alle mijlpalen en nieuwe stappen in mijn leven. Dat ik bij hem op schoot had kunnen kruipen toen ik jong was en verdrietig was, of op mijn leeftijd van nu: Wellicht krijg ik ooit een hele lieve man, ga ik trouwen en krijg ik kinderen… dan zal ik mijn vader moeten missen. Mijn moeder heeft in 1998 wel een relatie gekregen met een nieuwe man in haar leven, maar hij is niet mijn vader. Sommige kinderen zullen dit wel kunnen ervaren, maar ik niet. Helaas. Daar heb ik mij bij neergelegd. Ik heb geen hekel aan hem hoor, begrijp mij niet verkeerd, maar het zal nooit een stiefvader gevoel oproepen. Nope! Ik denk dus vaak “Hoe zou het zijn geweest als mijn vader nog had geleefd?” En bij lastige situaties dat ik hem dan ook heel erg mis. Logisch.

Daarom ook mijn vraag…
“Lieve Papa & Mama, ….” Welk kind kan dit zeggen?

Zelfvertrouwen, liefde, warmte… Wat kreeg jij mee van jouw moeder?

A post shared by SOS Kinderdorpen (@soskinderdorpen) on

Hoe zou het voelen voor de kinderen die zonder ouders moeten leven. Want schrijnend genoeg zijn 1 op de 10 kinderen zonder ouders opgegroeid.
Ik kan het mij niet voorstellen, want ik heb mijn moeder. Maar als je nog heel jong bent en dan al helemaal geen ouders meer hebt, geen Papa en geen Mama…. ik raak sprakeloos als ik daar aan denk. En daarom ben ik ontzettend blij dat SOS Kinderdorpen bestaat. Zij kunnen die kinderen helpen. En omdat ik heel erg dankbaar ben voor het feit dat ik sowieso 5 jaar van mijn leven beide ouders heb gehad en tot op de dag van vandaag mijn lieve moeder, wil ik even wat extra aandacht besteden aan de kinderen die alleen opgroeien als we er niks mee zouden doen. Daar wil je niet over nadenken, dat die kinderen geen warm huis hebben, geen arm om hen heen als ze verdrietig zijn. Maar het geluk dat kinderen moeten hebben, de blijdschap en het zorgeloze leven dat ze horen te leven… Alles wat je normaal met je ouders deelt in je leven is voor hen een leven zonder Papa en Mama en zonder het alles met hen kunnen delen. Verdriet en plezier. Je bent op jezelf aangewezen. Vreselijk.

En daarom wil ik je even wat dieper meenemen in SOS Kinderdorpen.

Elk kind heeft familie nodig. 
Daarom zorgen wij ervoor dat kinderen in een liefdevolle familie kunnen opgroeien. Door kwetsbare families te ondersteunen om te voorkomen dat hun kinderen er alleen voor komen te staan. En door kinderen zonder familie een nieuw thuis te geven in een SOS familie.

Een veilig thuis bij de eigen familie
De beste plek voor een kind om op te groeien, is bij zijn biologische familie. Om te voorkomen dat kinderen in kwetsbare families worden verwaarloosd of verlaten, ondersteunen wij deze families bij de zorg voor en bescherming van hun kinderen.
Gelukkig is er heel veel hulp via SOS Kinderdorpen waar je over kunt lezen.

Een veilig thuis in een SOS familie
Kinderen zonder ouders of veilig thuis, kunnen we op verschillende manieren liefdevol opvangen en voor zorgen: in familiehuizen in een kinderdorp of de gemeenschap, tijdelijke veilige transithuizen of in pleeggezinnen.
Kinderen helpen – de mogelijkheden & wat SOS kinderdorpen  doet lees je ook op de site.

Wat er nog meer nodig is
Voor de ontwikkeling van kinderen zijn naast familiezorg ook andere vormen van zorg van essentieel belang. Zoals onderwijs, gezondheidzorg en (psycho) sociale hulp.

Bij wie voel jij je thuis?

A post shared by SOS Kinderdorpen (@soskinderdorpen) on

Ik ben heel erg onder de indruk van de mogelijkheden via SOS Kinderdorpen voor de kinderen en de familie van die kinderen. En daarom moest ik dit echt even met jullie delen. Er zou meer aandacht aan besteed moeten worden. 1 op de 10 kinderen zonder ouders vind ik echt heel erg veel. En daarom wil ik nog iets met je delen.

Geen kind mag alleen opgroeien ❤
Hoe belangrijk is familie voor jou?
Deel dit filmpje als je vindt dat geen kind alleen op mag groeien.
❤->
 www.soskinderdorpen.nl/nochildalone 
<-
#nochildalone

Ik hoor graag van jullie of jullie kinderen kennen die zonder ouders zijn opgegroeid en of je ook weet hoe het daar nu mee is. Zijn die kinderen naar een pleeggezin gegaan of een familiehuis… Ik ben heel benieuwd. Als je het te persoonlijk vind mag je uiteraard volledig anoniem reageren. Wel altijd je e-mailadres correct invullen, anders komt hij in de spam. Ik zal die sowieso goed voor je in de gaten houden. Iedere reactie is even waardevol.

“Lieve Papa & Mama, ….” Welk kind kan dit zeggen? #nochildalone

Kijk ook even op https://www.soskinderdorpen.nl

No child should be alone
#nochildalone

Dit artikel maakte ik in samenwerking met SOS Kinderdopen via The Influencers Movement (TIM) en daar ben ik ontzettend dankbaar voor, dat ik dit kan doen en mijn verhaal mocht delen en een doel bereiken. Namelijk: Als iedereen een klein steentje bijdraagt… (Kijk op de website hoe jij kan helpen.) dan kan er iets heel moois gebeuren voor veel kinderen zonder veilige thuishaven, zonder ouders.
Ik hoop dat jij wel 4 (of 2 zoals ik) hele zachte armen om je heen hebt, een warme thuishaven en dat je dit ook wenst voor deze kinderen. Wie liefde doorgeeft maakt een hele lange ketting van liefde. Zullen we die de wereld over sturen voor ieder kind die dat zo hard nodig heeft?

Liefs,
Michelle

Je mag het delen ❤Vind ik Lief