Ik heb een boek ontvangen om voor jullie te reviewen via Bloggermedia. Het boek heet Mannenpakken/ Vrouwenhakken en het is echt een heel erg goed boek. De titel zegt je in het begin niet zoveel, maar wanneer de achterkant hebt gelezen, denk je eerst “Ja dat is niks voor mij, maar ik zal het eens lezen om te kijken of ik gelijk heb!”, dan wanneer je het hebt gelezen, sterker nog: wanneer je aan het lezen bent, vind je dit boek alleen maar leuker worden, interessant zelfs en humoristisch. Dit boek is alles in één en ik wil je er graag meer over vertellen.

Het boek even in een paar woorden;

Titel: Mannenpakken/ Vrouwenhakken
Auteur(s): Jessica Maes & Suzanne Slotboom
Verscheen: 1 maart 2014
Afwerking: Paperback
Verkoopprijs: €16.50
Uitgeverij: Palmslag

In het kort:

mannenpakken_vrouwenhakken_lo-resDe 25-jarige Milou stort zich na een relatiebreuk weer in het liefdesleven. Wat ze niet verwacht is dat ze tijdens een afspraakje met een man geïntrigeerd raakt door de lange benen van een vrouw. Ze is toch niet…? Of wel?

Milou trekt haar hoge hakken aan en gaat op pad. Bij iedere stap ontmoet ze meer vrouwen, leert ze haar vriendinnen beter kennen en ontdekt ze meer over de vrouw die ze zelf is. Tijdens haar zoektocht stuit ze op clichés en botst ze tegen de liefde op. Maar dan ontdekt ze dat liefde op hoge hakken in het begin soms nog wat wankel blijkt te staan…

Mannenpakken/Vrouwenhakken is een bruisende en vernieuwende chicklit met een wel heel erg vrouwelijk tintje: het is de eerste Nederlandse en Vlaamse chicklit waarin het hoofdpersonage op vrouwen blijkt te vallen. Niet voor niets betitelde de media Mannenpakken/Vrouwenhakken daarom als de allereerste chick-on-chicklit!

Dit boek moet je eigenlijk lezen om het te begrijpen? Nee hoor. Het zit namelijk zo; Je hebt een relatie met een man, jij en iedereen om jou heen gaan er domweg vanuit dat jij hetero bent. Je gaat samenwonen met je vriend, je neemt een mooi huis. Alles klopt. Je moeder denkt al aan de kleinkinderen. Het is oké. Je bent hetero. Maar dan gaat het uit en ben jij helemaal klaar met de mannen en gaat van het leven genieten, maar bent totaal niet opzoek naar de liefde. Maar dan wordt je betast, in goede zin, dat wel. Je wordt gespannen, je lichaam doet raar. En als je dan thuis komt na die bizarre ervaring merk je: Ik ben anders, misschien vond ik dit wel fijn! Oh nee, ik ben echt niet lesbisch, no way. Wat zal je familie ervan denken? Oh jee hoe gaan ze reageren. Wel, van het een komt het ander en blijkt het switchen van een hetero naar een lesbische relatie nog niet eens zo gemakkelijk. Je gaat liegen tegen je vrienden en familie. Zo ben je helemaal niet. Je vriendin, die je al jarenlang kent, weet het, maar negeert je naarmate de tijd duurt. Ze vind het niks en ze gedraagt zich afstandelijk. Op je levenspad gebeurt van alles en nog wat, lang niet altijd is alles leuk. Het gaat allemaal niet goed. Maar je maakt toch telkens de goede beslissingen. En je bent nu wel vrijgezel, maar je hebt wel vreselijk veel ervaring op gedaan in een korte tijd. Het voelt goed. Je familie gaat er goed mee om en je bent blij. Eindelijk heb je het leven wat je altijd al heb gewild. POWERVROUW! Dat is wat je bent. 

Dat is hoe ik dit boek zal omschrijven. Dit is in een notendop het verhaal van Milou, de hoofdpersoon uit Mannenpakken/ Vrouwenhakken.
Een geweldig goed boek. Al vond ik het wel een beetje een gek eind, toch heb ik vreselijk genoten van dit boek en heb ik het met veel plezier gelezen. Echt een aanrader;
Hij leest goed weg, fijne lettergrootte, goed geschreven, leuk verhaal.

Dit boek krijgt van mij een dikke 8,5. Misschien wel een 9.

Als je dit leest, denk je vast dat het heel romantisch is, maar nee dat is het niet; lees maar eens: http://instagram.com/p/o57bfWOSf2/
Dit is een mooi voorproefje van een bijzonder stuk in het boek. Ik dacht echt, dit wordt haar. De prinses op het witte paard. Lees het boek maar om te lezen hoe dit afloopt en je zult versteld staan.

Echt een dikke aanrader! Topboek.
En dus mijn complimenten aan Jessica & Suzanne.
En Bloggermedia, bedankt dat ik dit mocht lezen en deze blogpost kon schrijven daardoor.

Liefs,
Michelle